bonus veren casino siteleri betebet
süpertotobet giris megabahis betvole betlike trbet giris
bedava bahis
betpas
lordspalacebet fenomenbet betvole betebet
Anasayfa / ŞİİRLER / D harfli şiirler / DÜŞLERİN BİTTİĞİ YER

DÜŞLERİN BİTTİĞİ YER

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Bu yazıya oy vermek ister misiniz?
Loading...

DÜŞLERİN BİTTİĞİ YER

Gözleri daldı gitti uzaklara.Lekelenmiş ellerini birbiri içerisinde ovuşturdu.Dışarıda müthiş bir soğuk vardı.Tipiyle karışık yağan kar tanelerine benzetti kendisini.Yönü belirsiz…Uçuşan…Düştüğü yerde bir güneşlik ömrü olan kar tanelerine… Buğulandı gözleri.Kalktı elindeki bastondan kuvvet alarak.Son odun parçalarını da sobaya attı.Odunların alevinde büyüdü hayalleri.Neden hep yalnızdı? Neden kimse çalmıyordu kapısını? Ya çocukları… Kır çiçekleri, kardelenleri, orkideleri,toprak kokan dağ çiçekleri neredeydiler?Buğulanan gözleri, özgürlüğünü verdi gözyaşlarına.
Pencereye çarpan her kar tanesi yüreğini sızlatıyor, geride bıraktığı güzel, mutlu yıllarının bir zaman diliminde nasıl bir nokta olduğunu haykırıyordu.
Bastonunun yardımıyla söndürdü ışıkları. Sokak lambasından odasına süzülen ışığın aydınlığında biraz daha huzurlu hissetti kendisini.
Aydınlık-karanlık… Biri gençliğinin, diğeri yaşlılığının sembolüydü.Gençlik bir kuş gibi çok uzaklara uçmuş; yaşlılık,kapısında bir asker gibi tekmil nöbet tutuyordu. Kapıya dayadığı bastonu: ”Hey koca kurt! Bak, şimdi düştün elime!” dercesine şekilden şekle giriyor; ona, sonbaharın basamaklarına biraz daha yaklaştığını hissettiriyordu. Gözlerindeki son damla da yastığına damlarken odunların alevi bitmiş, biten alevlerle birlikte umutları da küllere karışmış ve yalnızlığın canavar yüzü, uykusuz geçen bir gecenin ardından aydınlanan ufukla yine kendini göstermişti. ”Bir gün gelecek…” diye söylendi kendi kendine.”Kim olursa olsun birisi, bir sebeple çalacak kapımı. ”Biten umutlarına rağmen, bu beklentisi hiç bitmemişti.
Dağlar, ağaran günle daha bir heybetli görünüyordu.Kar dinmiş ve yüreğinin bir yerinde ilkbahara özlem, sonbahara sitem büyümüştü. Kalktı, her sabah olduğu gibi, eski çaydanlığına suyu doldurdu; titrek elleriyle çıkardığı kibriti yakarak tutuşturdu ocağı.Sonra Ayşeleri, Fatmaları, Mehmetleri geldi gözünün önüne.Yine uzanıyordu onların minik elleri ellerine. Uzattı ellerini, boşlukta kaldığını anlayamadan. Geldiler, oturdular yanına. ”Öğretmenim!” dedi Ayşe. ”Sizi çok özledik. Öyle özledik ki, bakın yanınızdayız işte. Yeni Ayşeler, yeni Fatmalar, yeni Mehmetler geldi sınıfımıza. Onlar da sizi tanımak istiyorlar.”
İlk defa… İlk defa gülümsedi kuruyan dudakları. Kaynayan suyun buharında, aldı başını gitti, düşlerin bittiği yere doğru…
Kapısını birisi bir sebeple çalıyordu artık. Ölümün kokusunu duyan yan komşusu. Ama o,bunu duymuş muydu,duymamış mıydı, bilinmez…

ÜLKÜ DUYSAK
Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi
Ekim 2000 Sayı:8
Sayfa:29

Hakkında editor

editor
Sitemizin orta öğretim seviyesinde bir eğitim sitesi olduğunu lütfen unutmayınız! Lütfen şiir ve yazılarda hata veya yanlışlık olduğunu düşünüyorsanız bildiriniz... Yazı, şiir ve yorumlarınızda ziyaretçilerimizin yaş grubunu düşünerek seviyeli ve dikkatli olunuz. Telif haklarına dair sınırlamalara mutlaka uyunuz. Alıntılarda muhakkak kaynak gösteriniz. Emeğe saygılı ve genç beyinlere faydalı olmaya gayret ediniz. Sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler...

göz atmak isterseniz ...

Kısa Roman: Kayıp günlük

Kısa Roman: Kayıp günlük Kaybettiğimiz herşey birgün geri döner ÖNSÖZ Dünyada her saniye bin tır …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

+ 70 = 80

Çanakkale mutlu son Tekirdağ mutlu son Antalya mutlu son Ankara mutlu son Samsun mutlu son Bursa mutlu son Konya mutlu son Balıkesir mutlu son İzmir mutlu son İstanbul mutlu son İstanbul mutlu son İzmir mutlu son Ankara mutlu son Antalya mutlu son Balıkesir mutlu son Gaziantep mutlu son Sivas mutlu son Aydın mutlu son Muğla mutlu son Afyon mutlu son Tokat mutlu son Kütahya mutlu son